Doosje met handgel

Klein kerst presentje, doosje met handgel

Vandaag laat ik een doosje zien die heel gemakkelijk te maken is. Ik heb de maten zo aangepast dat er een klein flesje desinfectie handgel in past. Dit doosje is speciaal gemaakt voor de juffen en begeleid(st)ers van onze kinderen. Elk jaar maak ik een klein iets wat ze dan aan het eind van het jaar krijgen.
Dit jaar was er niet zo heel veel tijd om iets te maken door allerlei omstandigheden, dus het moest iets snel en gemakkelijk zijn omdat ik er nogal een aantal moest maken.

In de video laat ik zien hoe ik het heb gemaakt…ik heb designpapier van de Action gebruikt dat is lekker stevig papier en stevig genoeg om er leuke doosjes mee te maken.
Heb je dunner designpapier dan kun je eerst het basisdoosje maken van gewoon karton en dat later gaan beplakken met dun designpapier. Ik zou dan alleen de voor en achterkant beplakken met designpapier en de zijkanten niet.

Ik heb gewerkt met inch maten…ik ga het in dit blog bericht goed uitleggen hoe je daar mee kunt werken. Het is helemaal niet zo moeilijk als je in eerste instantie denkt. Ik leg het uit…hieronder zie je een plaatje van alle inch maten. Tegenwoordig heeft bijna elke snij machine zowel inch als cm maten.

Hoe zit dat nu met inch maten…

Hierboven zie je een plaatje met inch maten van 0 t/m 1 inch. Je ziet het zijn eigenlijk gewoon breuken… In het midden tussen de 0 en de 1 inch zie je een 1/2 inch. Tussen een 1/2 inch en de 0 zit een 1/4 inch, hetzelfde geldt voor tussen de 1/2 inch en de hele inch dan is het een 3/4 inch. Daar weer tussen zitten de 1/8 inch, maar die gebruik je niet zo heel veel. Er is ook nog een 1/16 inch, maar die gebruik je nog veel minder.

Als je goed naar dit plaatje kijkt zie je gewoon goed wat alle maten betekenen. Print het desnoods uit en leg het bij je snijapparaat, of plak het erop vast met plakband.
Op het plaatje zie je hoe het zit tussen de 0 en 1 inch, maar het werkt natuurlijk hetzelfde van de 1 naar de 2 inch enz. Je kijkt gewoon goed naar de streepjes, de volle inches daar zijn de streepjes het langste, daarna komt de 1/2 inch…enz…

In het begin is het nog even lastig…maar het gaat steeds beter hoe vaker je er mee werkt echt…tegenwoordig heeft bijna elk snijapparaat zowel inch maten als cm maten.

Wil je de maten van het doosje aanpassen? Dat is echt niet zo moeilijk…je meet de breedte op van het product wat erin moet…rond dat af op een mooie maat zoals een volle inch…
Je meet de dikte op voor de zijkanten van het doosje…ook dat neem je ruimer…daarna nog een plakstrookje van een halve inch… De hoogte kun je altijd nog aanpassen, deze laat je in eerste instantie zo lang mogelijk. Ik wilde het goed kunnen dichtvouwen aan de bovenkant en kwam op een hoogte uit van 6 inch. De bodem is dezelfde maat als de zijkant, in mijn geval dus 1 inch. Is jouw zijkant breder…dan moet je de flapjes van de bodem dus ook breder maken en het totaal van jouw hoogte van het papier moet dus ook hoger zijn.

Een doosje maken is meestal maatwerk, maar als je goed nadenkt niet zo heel erg moeilijk. Ik maak veel doosjes en hoe vaker je dit doet des te gemakkelijker het gaat om het aan te passen. Tegenwoordig zijn heel veel patronen in inch maten, dus het loont zich echt om het werken met inch maten eigen te maken.

Zoals ik al zei had ik niet zo heel veel tijd om al die doosjes te maken, we zijn er nogal wat nodig…ik heb er geloof ik nu een stuk of 20 gemaakt…
Het zijn gewoon rare weken…ik ben erg druk om Thomas te begeleiden…daar gaat echt veel tijd in zitten. Thomas is al sinds de herfstvakantie grotendeels thuis, eerst hadden we natuurlijk corona…toen Thomas weer naar school kon ging de school dicht. Hij mocht alleen op woensdag nog maar naar school, de rest was een beetje online…
Zo goed het allemaal ging in groep 8, zo slecht ging het nu op het voortgezet onderwijs. De kinderen moeten zich maar redden eigenlijk. Het is een school voor speciaal onderwijs, dus de kinderen zitten er niet voor hun zweetvoeten zeggen wij altijd. Thomas heeft een redelijk hoog niveau, dus misschien worden ze daarom zo overschat. Ze hebben natuurlijk ook geen goede overgang gehad van de basisschool naar het voortgezet onderwijs door alle maatregelen die er toen al waren in het voorjaar. Maar het is wat het is…we helpen hem waar we kunnen…maar dat betekent wel dat er weinig tijd voor mijzelf overblijft.

Sophie is ook veel thuis….school kan alle gaten nog maar net vullen met alle juffen die elke keer uitvallen omdat ze weer in quarantaine moeten…bij de opvang is dat anders…daar valt het geregeld uit en kan het niet opgevuld worden. Dus dan is Sophie thuis en komt het weer op mijn bordje… Van mij mag het kerstvakantie zijn…even de druk eraf….

Ook kwam er het plotselinge overlijden van mijn lieve tante Menny bij. Ze was een zus van mijn vader en ik kon zo fijn met haar praten over eigenlijk van alles en nog wat… Vooral na het overlijden van mijn ouders in 2010 was ze er voor mij, kon haar altijd bellen. Ik kreeg ook vaak te horen dat ze niet blij was dat we zo ver van haar vandaan woonden… we zagen elkaar dan ook niet zo heel vaak. We belden wel geregeld… Ook voor Thomas en Sophie was tante Menny een heel speciaal iemand, ze hebben geen opa en oma meer en tante Menny kwam wel heel dicht daarbij voor ze… kaartjes als ze op vakantie ging…kerstkaartjes…verjaardagskaartjes…cadeautjes voor hun verjaardag, Sinterklaas…noem maar op. Thomas is meegeweest naar de aula waar ze opgebaard lag om daar afscheid te nemen…Sophie kon dat niet… Afgelopen woensdag was haar crematie…wat een raar iets in de corona tijd…maar toch was het een waardig afscheid vonden wij.

We hadden het jaar goed willen afsluiten…maar er gebeuren altijd dingen waar je geen controle over hebt…maar je moet door….had zij ook zeker gewild…dus we gaan door. We gaan er een gezellige kerst van maken met ons gezin…Agnes hoort daar ook bij…in Lockdown of niet…we laten haar niet alleen met Kerst. Aankomende dinsdag maar eens horen wat er voor nieuwe maatregelen komen…voor ons maakt het allemaal niet zo heel veel uit…voor ons als gezin verandert er niet zoveel…
Ik zeg het ook al in de video…laten we niet zo naar onszelf kijken, het kan altijd erger. Mensen die hun baan kwijt zijn…geen inkomen hebben omdat hun bedrijf dicht zit…de regels zijn ook zo vreselijk krom en niet uit te leggen…daarom doet de overheid dat denk ik ook niet…want waarom moet een restaurant dicht terwijl ze bij tuincentra er met de benen uit kunnen hangen…ik snap het in ieder geval niet… Niet dat wij veel in restaurants komen…maar ook bij tuincentra en andere winkels niet… Als gezin kunnen wij niet zoveel…al jaren niet…dus vandaar dat er voor ons niet zoveel veranderd. Ik snap al dat geklaag dus ook niet van sommige mensen…dat ze thuis gek worden en er even uit moeten…dus met het hele gezin naar de IKEA…idioten…ga de natuur in…leren de kinderen ook nog wat van… Zo zorgen ze er voor dat het allemaal langer duurt… Black Friday…ook zoiets…straks allemaal lekker klagen als we allemaal thuis moeten blijven….

Thuis kun je het heel gezellig maken hoor….ga eens een spelletje met je kinderen spelen…ga popcorn poppen in de magnetron en ga met z’n allen een film kijken…ga eens oprecht een goed gesprek met je kinderen voeren… maar de meesten weten al helemaal niet meer hoe dat moet…ze zijn alleen maar met zichzelf bezig…kinderen weten niet eens wat het is thuis…ze zijn altijd ergens anders… Ik zeg niet dat het verkeerd is…maar nu hebben ze allemaal mega problemen…zijn helemaal uit hun doen…want wat moeten ze thuis toch doen… We gaan het maar gewoon afwachten wat de overheid voor beleid gaat voeren… voor ons verandert er toch niet zoveel…zo leven wij al jaren…ik zeg niet met heel veel plezier…maar wel tevreden…het is wat het is…positief blijven…wordt het een stuk aangenamer van…

2 antwoorden op “Doosje met handgel”

  1. Ik wens je heel veel sterkte in deze verdrietige tijd. Ook in het begeleiden van je kinderen. Heb gistermiddag een broer wezen begraven van 54 jaar en morgen mijn schoonmoeder van 91.wat een contrast kan dat zijn. Ik weet wat je voelt.

    1. Da’s ook vreselijk jong 54…inderdaad een heel contrast. Ik wens je heel veel sterkte toe.
      Je moet het een plekje geven en dat is inderdaad niet altijd gemakkelijk.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *