Zondagochtend…

Gemakkelijke art journal pagina

Elke zondagochtend probeer ik iets creatiefs te doen…een me-time momentje…iedereen ligt nog in bed…dan sluip ik naar beneden…ga ik aan de eettafel zitten en maak ik iets.
Meestal is het een snelle art journal pagina, maar ik ben ook flink aan het oefenen met gezichten tekenen. Niet op een realistische manier, maar juist op een abstracte manier.

Da’s nog knap lastig kan ik jullie vertellen…het lijkt zo gemakkelijk allemaal…maar het lukt mij nog steeds niet. Ik heb al veel geleerd van een aantal workshops die ik heb gevolgd, maar nu is het dus echt flink oefenen en oefenen en nog eens oefenen.

De art journal pagina van vandaag zien jullie hierboven…met een droog penseel heb ik eerst van acrylverf opgebracht. Daarna wat markeringen gemaakt….vervolgens nog wat gedoodled…en als laatste de pagina afgewerkt met bedrukt tissue papier van Dina Wakley.

Ik heb gewerkt in mijn Dylusions classics journal, die met die 3 kleuren mixed media papier erin. Ik houd van afwisseling…wil niet altijd op hetzelfde papier werken. Ik heb dan ook verschillende journals waar ik in werk. Sommige zijn zelfgemaakt of ik werk op losse bladen die ik later in mijn planners (sommige ook zelfgemaakt) doe.

Ik moet zeggen dat ik er inmiddels wel aan gewend ben om beneden aan de eettafel te zitten om te freubelen. Alleen het filmen is lastig vanwege de geluiden van buiten. Op mijn zolder heb ik daar niet zoveel last van…ja vroeger toen Koen er nog woonde…onze buurjongen…die sliep op zolder en was daar altijd aan het gamen… Daar kwamen soms geluiden los…poeh dat willen jullie niet weten… 🙂
Maar sinds we een nieuwe buurman hebben die we eigenlijk niet eens vernemen…denk dat hij meer last van ons heeft dan wij van hem hebben. 😉 Kan ik in ieder geval rustig op mijn zolder zitten om te freubelen of filmen voor YouTube.

Over 2,5 week komt het dakkapel…daarna begint het opbouwen en afwerken…dan hoop ik er in ieder geval eind februari weer te kunnen zitten.
Tot die tijd dus beneden aan de eettafel…maar ik denk dat de meeste zo moeten freubelen…ik heb gewoon het geluk dat we die ruimte op zolder niet ergens anders voor hoeven te gebruiken.

Maar goed die zondagochtend…die is echt heilig voor mij…zo ontzettend fijn om dan even creatief bezig te zijn. De kinderen liggen lang in bed…Gerwin ook als hij niet hoeft te werken…ik ben altijd vroeg wakker. Hebben jullie dat ook? Ik merk nu ik ouder word dat het uitslapen gewoon niet meer gaat. Hoe graag ik het ook wil…ben standaard om 7:30 uur wakker en slaap dan ook niet meer. Normaal begint mijn dag door de week ook vroeger… maar zaterdag en zondag hoef ik er niet zo vroeg uit. Toch ben ik vroeg beneden…ook om de anderen niet wakker te maken.

Maar dan neem ik het er dus ook echt even van…kopje koffie er bij…heerlijk met mijn vingers in de verf. Soms heb ik van die drukke weken en komt het er door de week gewoon niet of nauwelijks van om creatief te zijn. Dan is het extra heerlijk om zondagochtend lekker bezig te zijn.

Ik probeer dan ook nieuwe dingen uit en oefen technieken die ik weer kan gebruiken in projecten. Ik hoop aankomende week ook door de week weer wat meer tijd te hebben om creatief bezig te zijn. Afgelopen week was een week vol ziekenhuis bezoeken…als het niet voor mijzelf was dan was het wel voor de kinderen. Zo stond het Radboud in Nijmegen weer op het programma voor beide kinderen. Ze waren beide redelijk stabiel gebleven, hoewel er voor Sophie nog veel werk aan de winkel is om haar ook stabiel te houden. Sophie houdt van bewegen, maar heeft er geen balans in en gaat dus altijd over haar kunnen. Ze heeft iemand nodig die haar afremt en dat gebeurt nu niet nu ze niet meer thuis woont. Het is ook haar beperking dat ze over die grens gaat…ze kan er niets aan doen. Maar goed er komt een brief met aanbevelingen en dan hoop ik dat het ook allemaal verbeterd.

Sophie is dit weekend op de woongroep, dus ik ga zo dadelijk ook nog wat extra me-time pakken…even aan de slag en oefenen met mijn gezichten. Ik heb goedkoop aquarelpapier bij de Action gekocht en daar ga ik op oefenen met mijn Stabilo All potlood…het magische potlood. Heb er al een video over gemaakt… Zijn jullie al geabonneerd op mijn YouTube kanaal?

https://www.youtube.com/channel/UCYTqvcUC1h0B5SBdZzLIUWw

Hierboven dus de link naar mijn YouTube kanaal waar al heel veel verschillende video’s op zijn te vinden. Ik heb afspeellijsten gemaakt zodat je gemakkelijker video’s kunt terug vinden. Misschien doen jullie nog ideeën op…

Ik wens iedereen een fijne zondag toe en alvast een goed begin van de nieuwe week…

Doodling en inkleuren van Gems

Je kunt natuurlijk Mandala’s tekenen, deze inkleuren… Je kunt ook flower doodles tekenen en deze inkleuren….maar ook heel leuk om te doen is om soort van edelstenen (gems) toe te voegen in je projecten. Of dat nu een Mandala is of een flower doodle…het kan beide…

Ik laat in de video zien hoe je deze edelstenen kunt inkleuren. Het is echt niet zo moeilijk als het lijkt. Ik gebruik Polychromos kleurpotloden van Faber Castell, dat zijn best dure potloden, maar ze kleuren gewoon superfijn. Natuurlijk kun je hier ook gerust veel goedkopere potloden voor gebruiken, maar kies dan wel voor een wat beter merk zoals bijvoorbeeld Bruynzeel. Ik heb ook een hele oude doos kleurpotloden van Bruynzeel en deze heb ik natuurlijk ook even goed uitgetest. Bij Bol.com vindt je ook een leuke doos potloden voor een goede prijs, zie link hieronder.

Bruynzeel kleurpotloden

Zodra de kinderen weer naar school gaan ga ik een uitgebreide video hierover maken, nu lukt dat gewoon nog niet met de kinderen thuis. De grote flower doodle op de foto heb ik in totaal wel 8 uur over gedaan voor ik tevreden was. Het fijnste van zo’n tekening vind ik gewoon dat je het tussendoor elke keer even weg kunt leggen. Je hoeft het niet in één keer te tekenen en in te vullen…

Mijn inspiratie vind ik vooral op Pinterest, ik zoek dan op Zentangle Doodle en dan vindt je vele voorbeelden van allemaal leuke patroontjes. Ik pak er dan meestal kleine deeltjes uit die ik dan weer gebruik in mijn eigen tekening. Het is echt heerlijk ontspannend om te doen.

Helemaal in deze tijd hebben we die ontspanning wel even nodig…de tijden worden steeds gekker…nou ja voor ons persoonlijk veranderd er niet zoveel…ik kom er zelf toch niet meer uit in de avonden…de kinderen liggen dan al lang in bed en dan ben ik gewoon thuis.
Ik heb wel met verbazing vanavond naar het journaal gekeken…wat zijn er toch rare mensen op de wereld…ik snap het echt niet meer hoor…waar haal je het vandaan om een winkel te plunderen…in Eindhoven gingen ze helemaal los…zo veel is er vernield…mij is geleerd om van andermans spullen af te blijven…maar blijkbaar hebben deze mensen heel veel aan opvoeding gemist…ja voeding zullen ze wel gehad hebben…maar dat “op” zijn de ouders vergeten of vonden ze niet nodig.

Ik kan hier gewoon vreselijk boos om worden….snap ook echt niet waar ze zo moeilijk om doen….dat wordt nog wat als ze een keer echte tegenslag krijgen…ik heb echt zoiets van stel je toch niet aan…doe eens even normaal…waarom altijd maar weer het randje opzoeken…doe gewoon eens wat je gevraagd wordt…we leven hier met z’n allen samen hoor…je bent hier niet alleen! Je mag best je mening geven….je hoeft het niet overal mee eens te zijn….dat ben ik ook niet…maar om vervolgens zo belachelijk te gaan doen…dingen vernielen…plunderen…nee dan hoor je niet in een samenleving thuis…tenminste niet in mijn samenleving….en ik denk in niemand zijn samenleving…

Terug van weggeweest….

Pagina´s uit mijn zwarte art journal

Het was even geleden mijn laatste blog bericht…we zijn hier allemaal vreselijk ziek geweest. Deze keer begon het bij mijn man…hij kwam al heel snel thuis nadat hij naar zijn werk was gegaan. Hij had koorts en moest zich laten testen op Corona. Dat was wel even schrikken…we hadden immers in het voorjaar al Corona gehad. Hoewel we super voorzichtig waren…we wisten dat de kans groot was dat we het weer konden krijgen…
Er kwamen steeds meer berichten dat je weer opnieuw besmet kon raken met het Corona virus. Dus we waren super voorzichtig…helaas werd het hier in Twente al snel zwart gebied…de besmettingen liepen heel snel op. Je hoorde ook van steeds meer mensen dat ze besmet waren geraakt…hoe wij uiteindelijk besmet zijn geraakt weten we niet….dat is ook het hele enge aan Corona…het ligt overal op de loer en grijpt je zodra het de kans krijgt.

In het begin dacht ik nog dat het bij mij meeviel…was er ook echt van overtuigd dat ik niet zo ziek zou worden als in het voorjaar. Gerwin, mijn man was direct behoorlijk ziek…toen zijn uitslag van de test terug kwam moesten we het wel even verwerken…
Ik heb toen de GGD gebeld en een afspraak gemaakt voor mijzelf en Thomas, mijn zoon, om ons toch te laten testen. We hadden inmiddels lichte klachten…we waren al in quarantaine gegaan toen mijn man thuis kwam van zijn werk met de mededeling dat hij zich moest laten testen. Gelukkig hadden we hier net de herfstvakantie achter de rug, kinderen waren niet naar school geweest en wij hadden zelf ook niet zo veel gedaan.

Hier heb ik gewerkt met gekleurde Posca markers voor een heel ander effect.

Die uitslagen lieten even op zich wachten, er was een storing bij de GGD. Inmiddels was Sophie ook ziek geworden en was het feest compleet. En toen ging het helemaal mis met mij…ik knapte niet op, maar werd juist vreselijk ziek… Ik had er een dubbele longontsteking bij gekregen. Dus hoge koorts, vreselijk benauwd en hoesten… Onze huisarts gebeld en deze maakte de verwijzing naar de Corona spoedpost, een speciale spoedpost voor mensen die positief zijn getest op Corona of er van verdacht worden en ziek zijn geworden.
Zo hoeven al die hoestende mensen niet tussen alle andere patiënten te zitten en houden de huisartsen het gescheiden. Elke middag heeft een andere huisarts daar dienst en zo hebben ze het toch mooi opgelost met elkaar. Ik kende die huisarts niet die daar op dat moment was en zijn heeft toen contact opgenomen met een longarts om te overleggen.
Ik werd gelijk aan de antibiotica gezet om te voorkomen dat ik infecties zou krijgen en ik werd aan de Dexamethason (soort sterke Prednison) gezet. Een middel waar ze goede ervaringen mee hadden ondertussen voor mensen die in het ziekenhuis werden opgenomen. Ik hoefde nog niet naar het ziekenhuis, maar moest al wel vast beginnen met de medicatie die ik in het ziekenhuis ook zou krijgen.

Ik mocht dus weer naar huis…de huisarts kwam elke dag even kijken of hij belde via videobellen om te kijken hoe het ging. Mijn man kwam er ook niet echt doorheen en dus schreef de huisarts mijn man dezelfde medicijnen voor als ik kreeg. Mijn man knapte op…hij kreeg weer eetlust…maar ik bleef ziek en ging verder achteruit.
Na het weekend ging het helemaal mis…de huisarts heeft toen het ziekenhuis gebeld om weer te overleggen met de longarts. Ik moest mij melden bij de eerste hulp…ik werd even tijdelijk opgenomen daar zodat ze verschillende onderzoeken konden doen. Ik was immers besmettelijk en kon niet zomaar naar het ziekenhuis voor bijvoorbeeld longfoto’s.

Ik heb daar toch heel wat uurtjes moeten doorbrengen aan allerlei toeters en bellen, zelfs nog zuurstof erbij gekregen…ze waren even bang dat ik er een longembolie erbij had gekregen. Gelukkig was dat niet zo en aan het begin van de avond mocht ik gelukkig naar huis. De huisarts moest het verder blijven monitoren en dat hadden we gelukkig goed geregeld. Ik mocht alle controles zelf doen en deze doorbellen naar de huisarts, waarna we dan later nog even contact hadden.

Heel langzaam begon ik te herstellen…stapje voor stapje ga ik vooruit…hoewel ik nog een hele lange weg te gaan heb. Ik moet in december vlak voor de Kerst terug naar de longarts voor allerlei onderzoeken. Dan weet ik ook pas hoe ik er echt voor sta…
Ik hoop binnenkort te kunnen beginnen bij de Fysiotherapie voor het speciale Corona programma, mijn man begint hier maandag mee… De kinderen zijn gelukkig goed hersteld, hoewel zij ook een flinke deuk in hun conditie hebben gekregen. Zij krijgen natuurlijk allebei al fysiotherapie voor hun spierziekte…dus de fysio neemt het bij hen ook wel op en gaat flink met ze aan de slag om ze weer in conditie te krijgen.

Beetje bij beetje pak ik de draad weer op…we zijn niet meer besmettelijk dus alle ondersteunende mensen komen hier weer over de vloer…we stonden er echt een hele tijd alleen voor en dat heel erg zwaar. Ik kan mijn rust weer vinden in het freubelen…al is de klim naar zolder nog een hele opgave…ik heb toch nog een aantal art journal pagina’s kunnen afmaken in mijn zwarte Dylusions art journal.

Zwart wit, maar met gekleurde afbeeldingen voor een speciaal effect.

Ik heb een video gemaakt voor mijn groep op Facebook…Patricia’s inspiratiehoek… ik ben er dus weer een beetje…hoewel ik nog een lange weg heb te gaan om helemaal te herstellen. Er zijn echt momenten geweest dat ik er even volledig doorheen zat en het echt even niet meer zag zitten…maar door toch positief te blijven is het mij toch gelukt…ik heb die neerwaartse spiraal kunnen doorbreken en ben weer op weg naar boven. 🙂

Het zet je allemaal wel weer aan het denken hoor…we moeten gewoon genieten van alle momentjes hoe klein ze ook zijn. Ja het is geen leuke tijd…maar ook hier komen we met z’n allen wel weer doorheen. Het leven zit niet altijd mee…ook met tegenslagen moet je dealen en weer doorgaan. Dan ben ik blij dat ik creatief ben in doen en laten…we vinden altijd wel weer een manier om door te gaan. Kan het niet linksom dan gaan we rechtsom….maar we geven nooit op. Dan merk ik toch wel om mij heen dat heel veel mensen dat niet kunnen…zijn helemaal van slag omdat ze bepaalde dingen niet meer kunnen. Ik weet dat het vaak mensen zijn die niet veel hebben meegemaakt. Die heel anders in het leven staan als dat ik dat doe met mijn gezin…veel mensen begrijpen dat ook helemaal niet en dat snappen wij wel. Wij hebben geen sociaal leven, vieren geen verjaardagen en vakanties zijn er ook niet echt…ook dan blijft het keihard werken om alles draaiende te houden. Het is nu even niet anders, we moeten dit met z’n allen doen…alleen samen krijgen we die Corona eronder. Laten we hopen dat het vaccin er snel is, hoewel ik voor dat soort dingen altijd huiverig ben…net als nieuwe medicijnen…want wat zijn de gevolgen op lange termijn… Ik ben namelijk een Des dochter…en weet dus als geen ander wat een medicijn kan aanrichten…

Maar nogmaals we blijven positief en gaan gewoon door…het leven is te mooi om niet van te genieten. We gaan dit jaar dan ook positief afsluiten is ons plan…wat de maatregelen ook zijn…op onze eigen wijze zoals we dat al jaren doen in ons speciale gezinnetje.