We zijn er weer een beetje….

Dagboekje in Dylusions stijl…

Nou ja de titel zegt het eigenlijk al….we zijn eindelijk weer op de goede weg…nadat ik vreselijk ziek ben geweest gaat het eindelijk weer de goede kant op en kom ik weer een beetje tot de freubel…
Ik heb vandaag ook een video voor YouTube gemaakt waarin ik laat zien waar ik nu mee bezig ben…stil zitten is echt lastig voor mij…maar volop aan het knutselen dat lukt nog niet.

Zo ineens overviel mij dat stomme Corona virus en wat ging ik snel achteruit…gewoon heel eng eigenlijk…zo vreselijk benauwd dat je af en toe denkt dat het is gebeurt met je… happend naar adem…zittend in je bed…af en toe zo kritiek dat ik bang was naar het ziekenhuis te moeten…maar gelukkig mocht ik thuis blijven in mijn eigen bedje…kon ik vanuit mijn bed af en toe de druk eraf halen voor mijn man…die was ook ziek geworden ondertussen…lag Sophie even bij mij in bed en keken we samen tv…

Na een week zou het kantelpunt komen…maar er gebeurde niets…ik werd niet beter…de situatie bleef hetzelfde…na bijna twee weken voelde ik mij ineens sterker worden…kon er eventjes uit zijn, beneden bij de rest van mijn gezin.
Ook kreeg ik weer zin in een beetje te tekenen in mijn boekje…tot dan toe had ik alleen af en toe wat tijdschriften gelezen…mij zo lief toegezonden door Hellen…ook mijn buurvrouw is langs de deuren gegaan om oude tijdschriften te verzamelen…ze komen nu nog mooi van pas in mijn journal boekje…

Wat ik al die tijd wel heb gedaan is het kijken van leuke video’s op YouTube en zo kwam ik ook bij de leuke video’s van Dyan Reaveley…wat genieten elke dag…ze hebben mij echt door de dag getrokken….ze is gewoon zo grappig…echt ik kan het je aanraden om haar video’s te gaan kijken…ik alle linkjes wel geplaatst onderin de beschrijving van de YouTube video van vandaag…

Die video’s hebben mij echt inspiratie gegeven om weer lekker aan de slag te gaan en gelijk een soort “dwang” om elke dag even iets te doen…even de zinnen te verzetten en een snelle pagina te maken over de vorige dag. Hoe leuk is het eigenlijk ook om een soort naslagwerk te hebben voor later…want dat we met z’n allen geschiedenis aan het schrijven zijn is wel duidelijk toch?
Ik hoop dat jullie ook lekker aan de slag kunnen en jullie hoofd leeg kunnen maken op deze manier…want dit is nog lang niet klaar hoor deze hele situatie. De kinderen hebben nu vakantie maar ze gaan 12 mei weer naar school…hoe het allemaal vorm gegeven gaat worden is nog even afwachten. Beide kinderen gaan naar speciaal onderwijs en daar is alles nog niet zo vanzelfsprekend…. De school van Sophie staat bijvoorbeeld op het terrein van een zorgcentrum dat hermetisch is afgesloten…bewoners blijven op de woongroepen…dagbesteding is er niet meer…boerderij is niet toegankelijk…noem maar op… een rare situatie dus. Sophie wordt door de taxi waar ze alleen in zit voor bij de ingang afgezet en van daar nemen de juffen haar in de rolstoel mee naar het schooltje…
Ze mogen alleen binnen in het schoolgebouw en gelukkig hebben ze sinds dit schooljaar een nieuw schoolplein met leuke speeltoestellen waar ze dan mogen buiten spelen.
De meeste kinderen hebben de leeftijd van het voortgezet onderwijs en die mogen dus nog niet naar school, kinderen die op een woongroep wonen mogen ook niet naar school…

Bij Thomas zitten ook kwetsbare kinderen op school…dus of die naar school kunnen is nog maar de vraag…Thomas heeft gelukkig bijna elke dag zijn klasgenoten gezien via videobellen met teams, zijn school had het direct heel goed voor elkaar allemaal… het was fijn om hem boven op zijn slaapkamer te horen lachen omdat er grapjes werden gemaakt… het was voor hem zo belangrijk omdat contact te hebben met klasgenoten. “Gewone” kinderen hebben vriendjes en vriendinnetjes in de buurt omdat ze naar dezelfde school gaan…in het speciaal onderwijs is dat anders…komen van vanuit allerlei plaatsen naar school. Stipt om negen uur zat hij ook op zijn slaapkamer achter zijn bureau om te beginnen met zijn schoolwerk…af en toe kwam hij bij mij op de slaapkamer…moest ik een foto van gemaakt werk wat niet online kon worden gedaan doormailen naar meester.
Ik had mijn telefoon altijd bij mij zodat ik Gerwin kon appen als er iets was….maar zo kon ik toch ook een beetje er voor Thomas zijn. Thomas zat achter zijn Chromebook die nu helemaal goed van pas kwam…hij had die eigenlijk gekregen voor volgend schooljaar als hij naar het voortgezet onderwijs zou gaan…

Maar goed…nu vakantie…Thomas en Sophie’s verjaardag komt er al weer aan…2 mei worden ze al weer 12 jaar. We gaan er gewoon mooie dagen van maken…
Wanneer ik weer helemaal op de been ben en in staat ben om weer video’s te maken…geen idee…we zien dat ook wel…ik merk dat ik steeds meer kan…maar neem ook vooral de tijd om goed te herstellen…

2 antwoorden op “We zijn er weer een beetje….”

  1. Hoi Patricia. Gelukkig dat het weer een beetje beter met je gaat! Ik heb je YouTube video’s wel gemist. Maar ja, je gezondheid gaat natuurlijk voor. En fijn je bent er weer. En fijn voor je en je gezin dat je niet naar het ziekenhuis hoefde. Het is een rare tijd. Ik ga nu naar je YouTube video kijken. 🙂 Ik hoop dat je snel weer helemaal beter bent. Groetjes Berwil Custers hobbyshop- online.nl

    1. Het komt echt wel weer goed…heeft gewoon een beetje tijd nodig. Helaas dat onze vakantie niet doorgaat omdat de Kindervallei in Valkenburg dicht zit…misschien in het najaar en dan kom ik zeker bij jullie langs in het inspiratiecentrum…kijk daar al zo lang naar uit…maar het is en blijft een rare tijd nu voor iedereen…
      Groetjes Patricia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *